Davranışsal Öğretim Teknikleri Sosyal Yaşam Eğitimi


Büyük Grup Tartışması:  Bütün sınıfın katılımını gerektirir, eğer sınıf çok kalabalıksa 8 – 12 kişilik gruplara ayrılır. Öğrenciler birbirlerini görebilecek şekilde otururlar. Problem sınıfa sunulur ve tartışma başlatılır. Öğrenci konuyla ilgili önbilgiye sahip olmalıdır. Görüş bildirenlerin gerekçeleri de alınır. Sürecin sonunda varılan doğru çözümler vurgulanır. Öğretmen tarafından bir özet yapılır.

Küçük Grup Tartışması: Tartışmalara geniş ölçüde katılımı sağlamak amacıyla büyük grubun küçük gruplara bölünerek oluşturulduğu bir ekiptir. Gruptaki üye sayısı 4 – 6 kişi arasında olmalıdır. Öğretmen her grubu dolaşarak etkinlikleri izlemelidir. Öğrenciler önkoşul bilgilere sahip olmalıdır. Öğretmen, gerekiyorsa tartışma öncesi ya da sonrasında konu ile ilgili sunular ve okumalar yapabilir. Amaç, öğrencilerin yetenekleri ve birbirlerini tanımalarını, grup psikolojisi oluşturmalarını sağlamaktır. Küçük gruplarda önemli olan belli bir öğrencinin belirli bir süre bir konu üzerinde tartışması ve sonunda varılan kararların açıklanmasıdır.

Vızıltı (Fısıltı) Grupları: Sınıf önce 2, 4, 6 kişilik gruplara bölünür (ya da 3, 5 vb.). Öğrencilerin gruptaki öğrenci sayısı kadar dakika konuşma yapmasıyla gerçekleşir. Vızıltı 22 iki kişilik bir gruptur ve her bir grup 2’şer dakika konuşur. Vızıltı 55 beş kişilik bir gruptur ve her grup 5’er dakika konuşur. Bu teknikte çok büyük grupların oluşturulması uygun değildir. Önemli olan belli bir öğrencinin belirli bir sürede fikir üretmesi ve sonunda alınan kararları açıklamasıdır.

Buzz Grupları (Araştırma Grupları): Bir problemi ve onun çözüm yolunu temele alan bir tekniktir. Grubun büyüklüğünü belirleyen başlıca etken öğrenci ilgisidir. Önce konular belirlenir ve yazılır. Öğrenciler de ilgi duydukları konuya göre bir araya gelip bir grup oluştururlar. Her öğrenci, grup tartışmalarında en az bir defa lider olma hakkına sahip olmalıdır. Grupta herkes görüşünü açıkladığında ya da çözümlenen konular tekrarlanmaya başladığında tartışmaya son verilir.

Münazara: Bir konuda zıt görüşleri savunan iki farklı grup oluşturulur ve her grup kendi görüşünü belli zaman dilimleri içinde tarafsız bir dinleyici gruba anlatır. Dinleyici grup tartışmanın akışını alkışlarla etkilemeye çalışırken, tartışmacıları çeşitli yönlerden değerlendiren ve kazanan tarafı açıklamaya yetkili olan bir jüri vardır. Her zaman doğru olan düşüncenin değil ama iyi savunulan düşüncenin galibiyetiyle sona erer. Dili etkili kullanmayı ve neden sonuç ilişkileri kurmayı kolaylaştırır. Münazarada asıl önemli olan öğrencinin tezini savunabilmesidir. Ancak gruplar münazara konularını kura yöntemiyle aldıklarından, gruplar inanmadıkları bir konuyu savunmak zorunda kalabilirler.

Münazara sonunda kazanan taraf jüri tarafından ilan edilir. Öğrencilere bilimsel düşünmeyi kazandırma gibi bir amaç güdülmez. Temel amacı, öğrencilerde hızlı düşünme, zıt bir fikre tahammül edebilme, bir düşünceyi savunabilme ve iletişim becerilerini geliştirmektir.

Kollegyum: İkili panel anlamına gelir. Panel grubunun karşısında bir grup daha vardır. Birinci panel grubu uzman kişilerden (kaynak kişilerden), ikinci panel grubu ise öğrencilerden oluşur. Öğrencilerden oluşan grup konuyu sunar ve uzmanlara sorularını sorar. Uzman kişiler bu soruları yanıtlar. Her iki grupta ortalama 4’er kişi bulunur. Liderin işlevi, dinleyicileri soru sorma konusunda teşvik etmek ve tartışmaları özetlemektir.

Sempozyum (bilgi şöleni): Önceden belirlenmiş ve yazılı olarak tartışmaya katılacaklara duyurulmuş bir konu üzerinde, uzman kişiler tarafından konunun değişik yönlerinin genelde 15 dakikalık bildirilerle sunulmasıdır. Uzman kişilerin sundukları ve düzenleme kuruluna yazılı olarak verdikleri konuşmalarına “tebliğ” ya da “bildiri” denir. Sempozyum sırasında tebliğler üzerinde tartışma olmaz. Sunular bittikten sonra o oturuma katılanlarla bir forum düzenlenerek dinleyicilerin sorularına cevap verilebilir. Forum sırasında grup üyeleri tartışma da yapılabilir.

Panel: Bir başkanla birlikte 3 – 5 kişiden oluşan konunun uzmanlarının, önceden belirlenmiş bir konuyu dinleyici grubun önünde samimi bir havada tartışmaları ve derinliğine işlemeleridir. Panel grubu öğrencilerden oluşacaksa, öğrenciler iyi bir ön hazırlıktan sonra bir uzman bilgisi ile tartışma yapmalıdırlar. Buradaki tartışmalar, herkesin konuyu çeşitli açılardan derinlemesine ele almaları ve samimi bir havada tartışmaları şeklinde olur. Panel tartışmaları tek masa etrafında olur. Başkan tartışmaları başlatır ve yönlendirir. Dinleyiciler de başkanın izni ile soru sorabilirler.

Forum: Değişik görüşlere sahip kişi veya öğrencilerin herhangi bir konudaki sorunları tartıştıkları bir tekniktir. Küçük bir grubun belli bir konuda geniş bir kitleye uzman bilgisi aktarmasının ardından dinleyici sorularına cevap vermeleridir. Dinleyicilerin soruları sözlü olabilir; ancak uzun açıklamalar sonrasında konu dağıldığı için, forum yöneticisinin soruları yazılı olarak alması ve hangi kişinin konu alanına giriyorsa o kişiye soruyu yönlendirmesi daha uygun olur.

Panele benzemekle birlikte en önemli farkı, uygulanmasında izlenen kurallardır. Forum, dinleyici grubun bir başkan yönetimindeki uzman gruba soru sorması ve uzmanların bu soruları yanıtlamasıyla gerçekleşir. Konu ile ilgili olarak isteyen her katılımcının konuşma ve görüşünü açıklama fırsatı vardır.

Zıt Panel: İşlenmiş konuları tekrar etme, açıklığa kavuşmamış konuların işlenmesi ve gözden geçirme amacıyla uygulanır. Uygulama esnasında öncelikle lider seçilir. Daha sonra sınıf ikiye ayrılır: Sınıfın yarısı sorar, yarısı cevap verir. Soru soran grup soruları hazırlar, cevap verecek grup da sorulması muhtemel soruları düşünerek cevapları hazırlar. 15 – 20 dk. Süren bu hazırlıktan sonra tartışma başlar. Daha sonra roller değişir. Sürecin sonunda öğretmen konuyu özetler, eksikleri tamamlar. Öğrencilerin konuyla ilgili yeterli düzeyde önbilgiye sahip olmaları gereklidir.

Seminer: Bir veya daha fazla uzman kişi veya öğretim elemanı tarafından bir grubu herhangi bir konuda ehliyet sahibi yapmak amacıyla düzenlenen çalışmalardır. Seminerlerin belli bir saati ve programı olur. Aylar öncesinden duyurulur. Genellikle hizmet içi eğitim etkinliklerinden başvurulan bir tekniktir. Seminerin sonunda katılanlara bir belge verilir ve bu belge katılımcının bu konudaki kazanımını ispatlar.

Lisansüstü eğitimde kullanıldığında ise, bir kişinin ya da grubun belli bir konuda ön çalışmalar yapıp bunu bir dinleyici kitlenin önünde sunmasıdır. Amaç bir sunum yapmaktır. Belli bir konuda araştırma yapmış bir kişi, araştırma bulgularını diğer kişilerle paylaşır ve ardından bir tartışma yapılır.

Çember: Bir başkan, bir sekreter ve bir süre ayarlayıcısının belirlenerek en fazla 15 kişilik bir grubun çember şeklinde oturduğu, başkanın sağından başlayarak üyelere 1’er dakikalık söz verildiği, sekreterin notlar aldığı bir küçük grup tartışma tekniğidir. Lider daha önceden hazırlanmış soruları tek tek üyelere sorar ve sekreter üyelerin cevaplarını kaydeder. Daha sonra ana noktalar vurgulanır. Öğrenci sayısı 10 – 15 civarında olmalıdır. En az kavrama düzeyinde davranışlar kazandırılabilir. Her üyenin konuşmasına olanak vermesi, toplantıyı bir kişinin tekeline almasını önlemesi ve görüşlerin en kısa zamanda ifade edilmesine olanak sağlaması çember tekniğinin üstün yönlerini oluşturur.

Açık Oturum: Toplumu yakından ilgilendiren güncel bir konunun herkesin izleyebileceği biçimde açık olarak tartışıldığı bir toplantıdır. Katılımcılar konu üzerinde çeşitli defalar söz alarak konuşabilirler. Tebliğ gibi sunular yoktur. Tüm sınıfla yapılabilir. Konuşmalar belli bir sıraya göre değil yöneten kişinin tercihine göre gerçekleşir. Amacı bir sonuca ulaşmaktan çok merak edilen bir konuda dinleyicileri detaylı bir biçimde bilgilendirmektir.

Fikir Taraması: Dersin herhangi bir noktasında sınıfa canlılık getirmek için herhangi bir konuda kısa süreli fikir taraması yaptırılabilir. Belli bir konuda 4 – 9 kişilik gruplar kendi arasında sesli olarak fikirlerini tartışırlar.

Workshop (Çalıştay – Düşünce Atölyesi): Küçük bir grubun belli bir yerde kısa bir sürede toplanarak belli konular üzerinde çalışarak, tartışarak problemlere özüm ürettikleri veya ortak karar aldıkları bir tekniktir. Sınıf atölye ortamına dönüştürülür. 5 – 7 kişilik gruplar oluşturulur. Her gruba sınıfın bir köşesi atölye olarak tahsis edilir. Grup üyeleri birbirleriyle etkileşimde bulunacak şekilde oturur. Kartonlar, kağıtlar, resimler, makaslar ve renkli kalemler öğretim malzemeleridir. Öğretme sınıfa çalışılan konuyla ilgili 5 – 6 problem durumu veya konu duyurur. Her grup bu konulardan birini seçer ve aralarında konuyu tartışır. Sonuçta tartışılan konuya ilişkin orijinal bir çıkış cümlesi, slogan üretilerek kartonlarla sınıfa gösterilir. Daha sonra da gruplar bu sloganla anlatmak istediklerini sınıf ortamında açıklayarak etkinliği tamamlarlar.

Çalışma Grupları: İşleyişi panele benzer ancak farklı olarak sunu yapılmadan önce konuyla ilgili olarak bir araya gelen grup araştırma – inceleme yapar. Yapılan araştırma sonuçları bir panel atmosferinde sunulur. Sununun ardından sınıf içerisinde tartışma gerçekleştirilir. Öğrencilere sorumluluk alma ve yerine getirme becerisi kazandırır.

Brifing (Sunu): Bir üst makama yönelik olarak hazırlanmış, bir kurumu, bir operasyonu, bir işleyişi tanıtmaya yönelik yazılı ve sözlü sunudur. Öğretmen, öğrencisinden herhangi bir konu, kurum veya olayla ilgili olarak, ayrıntılı bilgi toplamasını, bunu yazılı ve sözlü olarak sınıfta sunmasını isteyebilir.

Konferans: Bilimsel, sanatsal, kültürel alanda bir uzman kişinin geniş bir kitleyi aydınlatmak üzere yaptığı sunu ya da konuşmadır. Üniversite düzeyinde düşünülen bu teknik, bilginin aktarılmasında yaygın olarak kullanılır. Heterojen bir gruba belli konularda bilgi verme amacıyla kullanılır. Örneğin bir uzmanın anne – babalara “ergenlik dönemi, özellikleri ve iletişim teknikleri” konusunda bilgi vermesi ve daha sonra gelen soruları cevaplandırması.

Nutuk (Söylev): Duygusal yanı ağır basan konuşmalardır. Özellikle bireyleri harekete geçirmeyi amaçlayan duyuşsal öğrenmeler için etkili bir konuşmadır.

Demeç: Basın – yayın organlarına verilen bilgi, sunudur. Öğrencilere demeç verme, demeç alma konularında ödevler verdirilebilir. Okul gazetelerinde ve dergilerinde bu çalışmalar yayınlanabilir.

Düz Anlatım: Öğretmenin herhangi bir konuda öğrencilere bilgi aktarmasını içeren geleneksel öğretim tekniğidir.

Altı Şapkalı Düşünme Tekniği: Edward De Bono tarafından geliştirilmiştir. Karar verilecek bir konuda sistematik düşünmeyi, farklı düşünebilmeyi, analiz etmeyi ve doğru karar vermeyi öğretmek için kullanılan bir tekniktir. Bu teknikte öğrencilere yeni fikir üretmenin yolları öğretilmeye çalışılmakta, öğrencilerden düşüncelerini kullanılan şapkaların gerektirdiği biçimde ortaya koymaları ve mevcut problemin çözümü konusunda görüşler üretmeleri istenmektedir. Böylece birey giydiği şapkanın gerektirdiği biçimde düşünce üretmeye çalıştığı için düşüncenin oluşturulmasına çalışılmaktadır. Uygulama sırasında şapkalar değiştirilerek istenildiği anda başka bir düşünme biçimine geçiş mümkün olabilmektedir. Bu teknik tek tip düşünmeye karşıdır ve insanların olaylara at gözlüğüyle bakmalarını önler. Altı farklı renkte şapka ve bunlara yüklenen anlama göre görüş oluşturma esasına dayanmaktadır. Bu şapkalar ve özellikleri şöyledir:

  • Beyaz Şapka (Tarafsızlık): Tarafsızlığı, açıklığı ve objektifliği ifade eder. Tartışmasız olarak kabul edilen bilgileri temsil eder. Bu gruba bilim adamı grubu denir. Verileri olabildiğince yansız toplamalı ve sınıfa sunmalıdır. Örneğin Türkiye’de son on yılda bilimsel gelişmeler ve karşılaşılan güçlükler konusunda böyle bir teknik kullanılacaksa, bu grup Türkiye’de son on yılda bilimsel gelişmeleri ve sorunları yıllara ve alanlara göre belirleyip sınıfa sunmalıdır.
  • Kırmızı Şapka (Duygusal): Duygusal sezgiler ve tepkileri ifade eder. Olaya duygusal açıdan bakanların oluşturduğu gruptur. Kırmızı, kalbin simgesidir. Yukarıdaki konuda bilimsel gelişmelerin toplum ve bireyin duygusal yaşamını nasıl etkilediğini ortaya koyan bir etkinliğin içine girmelidirler. Bunlar duygu adamıdırlar.
  • Siyah Şapka (Kötümser): Tehlikeli, karamsar, olumsuz ve kötü yönleri ifade eder. Olguya karamsar olarak bakanların oluşturduğu gruptur. Bu grup yukarıdaki konuda, bilimsel gelişmelerin insan ve doğal yaşamda oluşturduğu yıkımları, olumsuz sonuçları ele alıp ortaya koyan bir etkinlik sergilemelidir. Bunun için bilimsel gelişmelerin insanın psikolojik, toplumsal, biyolojik yapısını, doğal yaşamı olumsuz yönde nasıl etkilediğini araştırıp sınıfa sunmalıdırlar.
  • Sarı Şapka (İyimser): Aydınlığı, olumlu olmayı ve iyimserliği ifade eder. Olaya iyimser yönden bakanların oluşturduğu gruptur. Bu grup, bilimsel gelişmelerin insanın, toplumun, doğanın yararına nasıl işlediğini örneklerle açıklayabilir.
  • Yeşil Şapka (Yenilikçi): Yaratıcı düşünmeyi, yeni fikirlere açık olmayı ve üretkenliği ifade eder. Olaya yukarıdakilerden farklı bir açıdan bakan ve yeni çözümler öneren gruptur. Yeşil renk tohumun filizlenmesinin, yeniliklerin simgesidir. Bu grup, soruna yukarıdaki dört grubun dışında bakarak yeni, özgün çözümler üretebilmelidir.
  • Mavi Şapka (Serinkanlılık): Kararlılığı ve çözümü ifade eder. Bu grup olaya tüm yönleriyle bakmalıdır. Bilimsel gelişmeye, yukarıdaki boyutları da dikkate alarak, başka yönlerden de bakabilir. Mavi gökyüzünün simgesidir. Burada çok yönlü düşünme önemlidir. Serinkanlılık ve serinkanlı bir biçimde karar vermeyi gerektirir. Olayları tüm yönleri ile analiz eder. sonuçları düzenler, toplar ve karar verir.

Altı Ayakkabılı Uygulama: Altı şapkalı düşünme tekniğinin farklı bir uygulama biçimidir. Kişilere farklı durumlarda nasıl davranılması gerektiğini öğretir. Altı ayakkabılı uygulama tekniği bir kişinin farklı türden durumlara uyum göstermesi ve bundan yola çıkarak benzer durumlarda uygun şekilde davranması amacıyla kullanılır. 6 düşünme şapkası genellikle duygu, düşünce ve bilgilerin paylaşılmasında kullanılır. Uygulamaların paylaşımında ise 6 ayakkabılı uygulama kullanılır. Burada iki ayağa farklı iki uygulama ayakkabısı giydirilebilir. Örneğin lacivert resmi ayakkabı ve pembe ev terliği birlikte kullanılabilir. Bir olay ya da problem durumunda belirlenen renkteki 6 ayakkabıya göre öğrencilerden açıklama istenir.

  1. Lacivert (resmi ayakkabı): Rutini (prosedürü) uygula
  2. Gri (spor ayakkabı): Bilgi topla ve bu bilgiyi kullan. Araştırma yap ve delil topla
  3. Kahverengi (yürüyüş ayakkabısı): İnisiyatiflerden ve esneklikten yararlan
  4. Turuncu (lastik çizme): Tehlikeyi azalt. Acil müdahale et ve güvenliği sağla
  5. Pembe (ev terliği): İnsanları koru, hassas davran.
  6. Mor (binici çizmesi): Rolünün gereklerine göre hareket et.

Örneğin; dersinizde öğrencinizin biri sürekli olarak sözünüzü kesiyor: Ayağınıza kahverengi yürüyüş ayakkabısını giyerek tepkinizi verin. Sınıfta iki arkadaşınızın uzun süre birbirlerine olan küslük ve kırgınlıklarını gidermek için neler yaparsınız? Ayağınıza gri spor ayakkabıyı giyerek çözüm üretiniz.

Mikro Öğretim: Önceden belirlenmiş kritik öğretim becerilerinin, kontrollü bir ortamda öğretmen adaylarına kazandırılmasını amaçlayan bir tekniktir. Yansıtıcı öğretmen (kendini değerlendiren) yetiştirilmesinde kullanılır. Bu yöntemde öğretmen adayları, kalabalık sınıfın karmaşık öğretim ortamı ile karşılaşmadan, bir sınıfta sergilenmesi gereken öğretmenlik becerilerini parçalara ayırıp basitleştirerek her birini deneyip öğrenebilirler. Gerçekleştirilen der işleyişinin kaydedilmesi, bu kaydın izlenilmesi, tartışılması ve geribildirim elde edilmesi ile gerçekleşir. Video ile kayıt yapılan gösteri, tekrar izlenerek eleştiriler yapılabilir. Film veya video kaydı olmadan da gerçekleştirilebilir. Kendi sunusunu izleyen öğretmen adayına kuvvetli ve zayıf yönlerini görme şansı verir. Alınan eleştiriler doğrultusunda beceriyi yeniden deneme imkanı vardır. Öğret – yeniden öğret döngüsü vardır. Bu teknikle öğretmen adayına yapay bir ortamda hizmet öncesi deneyim kazandırılır. Bu yöntem, öğretmen davranışları üzerinde odaklanır ve gerçek yaşantılar kazandırır. Öğretmen adaylarının kazandıkları bilgi ve becerileri uygulamalarına, yani kuram ile uygulama arasında köprü kurmalarına yönelik çabalardan biridir. Aşamaları:

Ders planının hazırlanması, dersin işlenmesi ve varsa videoya kaydedilmesi, dersin video kayıtlarının izlenmesi, dersin değerlendirilmesinin grup tarafından yapılması, dersin tekrar hazırlanıp işlenmesi, yeniden değerlendirilmesi.

Fiziksel ortamın düzenlenmesi ve araç gereç sağlanması güç olabilir. Diğer yöntemlere göre daha fazla zaman gerektirir, ekonomik değildir.

Benzetim (Simulasyon – Benzetişim): Benzetimde en önemli nokta, gerçeğine uygun / yakın ortam yaratmaktır. Benzetim, bir olayı gerçekmiş gibi ortam düzenleyip öğrencilerin üzerinde çalışma yapmalarını sağlar. Gerçek durumu taklit etmek amacıyla bir model üzerinde öğrenmedir. Masraflı ve maliyetli olmasına rağmen gerçek duruma göre maliyeti azaltır ve tehlikeli durumlarda kullanılır. Paraşütçü, astronot, dalgıç, sürücü, pilot eğitiminde, ilk yardım hizmetlerinde ve tıp fakültelerinde öğrencilerin kadavralar üzerinde bilgi kazanlarında sıklıkla kullanılır. Bu teknikte öğretmenin anında geribildirim vermesi önemli bir yer tutar. Yaparak yaşayarak öğrenmeyi sağlar ve öğrenmeyi somutlaştırır. Benzetim tekniğinin kullanılması ile öğrencilerin bazı toplumsal konuları da daha iyi kavradıkları ve öğrendikleri ortaya çıkmıştır. Örneğin oy kullanmayı, sınıfta oy kullanılan bir ortam oluşturarak ya da okul meclis seçimlerini gerçek seçimlere benzeterek öğretmek. Süreç boyunca anında dönüt, düzeltme ve pekiştireç sağlanmalıdır. Öğretmen, yalnız öğrenciler amaçlardan sapınca ortama müdahale etmelidir.

Soru Turu: Konunun açık ve anlaşılır hale gelmesinde, konunun tekrar ele alınması gerektiğinde kullanılan bir tekniktir. Öğrencilerden boş kağıtlara konu ile ilgili üst düzey sorular hazırlamaları ya da üzerinde durulmasını istedikleri kavramları belirtmeleri istenir. Her öğrencinin kağıdını sol tarafındaki arkadaşına iletmesi sağlanır. Öğrenciler kendilerine gelen soru ve kavramlarla ilgili düşüncelerini kağıda yazarlar. Yazdıkları kağıdı yine solundaki öğrenciye verirler. Her öğrenci soru ve konularla ilgili önceki yazılanları inceleyip kendi düşüncelerini eklerler. Bu işlem kağıtlar soruyu yazan öğrenciye ulaşana kadar devam eder. Yazılanlarla ilgili kavram ve sorulara yönelik sınıfça tartışma sağlanır.


Sizin Tepkiniz Nedir?

Üzgün Üzgün
3
Üzgün
Sevmedim Sevmedim
2
Sevmedim
Şaşkın Şaşkın
3
Şaşkın
Korkunç Korkunç
2
Korkunç
Kızgın Kızgın
1
Kızgın
Mutlu Mutlu
3
Mutlu
Sevdim Sevdim
0
Sevdim
Komik Komik
0
Komik
sezen sevinç
Geleneksel el sanatları, Resim öğretmeni. Küratör Yazar/Editör Çanakkale'de yaşıyor. Tarihi Yalı Hanı müdavimlerinden. Uluslararası düzeyde sanat festivalleri, çalıştay, disiplinlerarası sergiler ve etkinlikler düzenliyor. Sanat Kahvesi Dergisinin kurucu ve yöneticisi Artida Kültür Sanat Derneği Başkanı Çanakkale Kent Konseyi Mahalle Meclis Yönetim Kurulu Üyesi

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir format seçin
Kişisel Test
Kişiliğe dair bir şey ortaya çıkarmayı amaçlayan sorular dizisi
Basit Test
Bilgiyi kontrol etmek isteyen doğru ve yanlış cevaplı sorular dizisi
Anket
Karar vermek veya görüş belirlemek için oylama yapmak
Serbest Yazı
Yazılarınıza Görseller Bağlantılar Ekleyebilirsiniz
Liste
Klasik İnternet Listeleri
Geri Sayım Listesi
Klasik İnternet Geri Sayım Listeleri
Açık Liste
Kendi öğenizi gönderin ve en iyi sunum için oy verin
Oylanabilir Liste
En iyi liste öğesine karar vermek için yukarı veya aşağı basın
Fotoyla Anlatım
Kendi resimlerinizi yükleyin ve birşeyler anlatın
Video
Youtube and Vimeo Embeds
Ses
Soundcloud veya Mixcloud İçerikleri
Görsel
Fotoğraf veya GIF
GIF
GIF Formatı